Pişmanlık ve Yaşam

Karşı konulmaz kaçışın son bulduğunda, yüzündeki ürkek bakışın bir anlamı olmalıydı.
Kalabalığın arasına karıştığını sandığın her saniye, aslında daha da görünür olmuyor mu duygularımızın ateşi.

Pişmanlık akan suyun hangi tarafında durmayı bilmediğin zaman mı çıkıyor ortaya.
Yapabildiğiniz bir şeylerin olmadığını düşündüğünüzde kararsızlığın sizi ele geçirmiş olmasına mı üzgündünüz.

Pişmanlık ayakların ıslandığında, sırılsıklam gözyaşıyla yıkandığında, çamurların içinden arınamayacağınızı zannettiğiniz koyu renkli bir görüntümü sanıyorsunuz.
Peki ya hiç olmamışın, yaşanmamışın karşısın da istemediğiniz halde durmaya çalışmanız, varlığın anlamını kavramak için düşünmek değil mi?.

Her zaman atılan adımların gerisinde sizi nelerin beklediğini sezgilerinizle tahmin edebilecek gücünüz olsaydı şu an nefes almanızın ne anlamı kalırdı.
Her anlatılana inandığınız zamanlar pişmanlığa sürükler kuşkusuz, size her hangi bir yön sorulduğunda, kendi düşüncenizin doğruluğunu kabullenerek mi mücadele ederdiniz?

Yaşamak; hissettiğiniz duyguların ardına sığınmadan cesaretin ne olduğunu irdelemez pişmanlık ile geçen günler.

Cesaretin korkuya kapıldığında, karanlık mağaralara sığınmak zamanı durdurmaya yetmez.
Akıp giden hislerin nehrinde, fırsatlar salında ayakta durmayı denemeye gönüllü kişiler Pişmanlıkla yaşamayı seçmeyecek olanlardır.